12.6.13

Waarom ik weinig blog #1

Omdat ik nooit groene smoothies maak, en ook geen echte muesli eet met zemelen en biologische yoghurt met allerhande noten. Ooit zwol mijn gezicht op een dag zomaar ineens op. We gooiden het op de nootjes die ik de dag ervoor op een feestje had gegeten. Wat is het tegenovergestelde van opzwellen? Het ging in ieder geval vanzelf weer weg. Sindsdien verkondig ik allergisch te zijn voor hazelnoten, omdat ik die niet lekker vind.

Ik maak ook eigenlijk nooit foto’s van mijn eten, en dat zou dan wel moeten. Eerst alle ingrediĆ«nten uitstallen, ook de ingrediĆ«nten die eigenlijk niet uitgestald kunnen worden. Een hoopje bloem bijvoorbeeld. En dan foto’s maken. Ik denk niet dat iemand zit te wachten op foto's van supermarktbrood met hagelslag.

Ik heb ook niet het goede servies. Ik heb helemaal geen servies, mijn keukenkastjes bevatten toevallig enige voorwerpen die van pas komen bij het eten en drinken. Ik kreeg voor mijn verjaardag een snijplank van iemand die vond dat ik een nieuwe snijplank nodig had. Nu gebruik ik ze maar om de beurt.

Ik heb ook geen moestuin. Ik heb niet eens een tuin. En ook hier ontbreekt het dus weer aan foto’s, van de vergeten groenten die ik verbouw en de kippen die ik van de slacht gered heb en het onkruid dat toevallig zo mooi bloeit. Bewerkt met Instagram, dat spreekt vanzelf. 

Ik heb een vensterbank, en sinds kort wat wortels in een waarschijnlijk veel te klein potje. Wortelloof, vooralsnog. Wortelloof is volgens sommige mensen heel gezond, je kunt er thee van zetten als je aften hebt. Je kunt er ongetwijfeld ook thee van zetten als je geen aften hebt. Ik wantrouw mensen die overal maar thee van zetten een beetje. ‘Paarden eten het, en moet je zien hoe sterk die zijn!’ schreef iemand. Paarden eten wel meer. En ze stinken. Iemand anders voegde enigszins dreigend aan zijn vraag toe: ‘Als niemand antwoordt, ga ik het om vijf uur eten.’ Hij at het en vergeleek het enthousiast met peterselie.

Ik heb trouwens ook een basilicumplantje. Maar dat is het dan ook wel zo'n beetje.






1 opmerking:

Meyser zei

Waarom ik niet meer blog:

als ik eraan begin, dan moet-het-elke-dag. Het is haast neurotisch te noemen. En ik heb geen tijd meer voor neuroses. Ik raak nog maar sinds een paar weken weer enigszins regelmatig op het internet. Tegenwoordig verdoe ik mijn tijd met hersenloze televisie, en het maken van intelligente boekenlijstjes. Nog tips?

(maar jij moet vooral blijven bloggen. Al is het weinig. En jij bent de enige schrijfster van wie ik me kan voorstellen dat ze ooit een prentenboek schrijft zonder prenten. Dus bloggen zonder foto's mag ook. Van mij.)